160 pielgrzymów zza oceanu będzie mieszkać w parafii Chwaszczyno i okolicach podczas Światowych Dni Młodzieży

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email
Share on whatsapp
Share on print

Od kilku dni do parafii Chwaszczyno i dekanatu Kielno przylatują pielgrzymi z Ameryki Południowej, aby w Krakowie przeżyć Światowe Dni Młodzieży na spotkaniu z papieżem Franciszkiem. W środę rozpoczynają się obchody w diecezjach całego kraju.

Przygotowanie tego wyjątkowego czasu spędza sen z powiek wielu organizatorom tych uroczystości. Ujęcie w ryzach organizację tak ogromnego, światowego zadania, stanowiło nie lada wyzwanie, zwłaszcza to logistyczne.

Poniżej przedstawiamy plan Światowych Dni Młodzieży 2016 w parafii w Chwaszczynie i dekanacie Kielno.

pdfPLAN ŚWIATOWYCH DNI MŁODZIEŻY 2016 W PARAFII W CHWASZCZYNIE I DEKANACIE KIELNO440.31 KB

 

Historia Światowych Dni Młodzieży
Zanim przejdziemy do historii Światowych Dni Młodzieży, warto dowiedzieć się, czym one są. Otóż Światowe Dni Młodzieży to międzynarodowe spotkanie młodych ludzi z całego świata, którzy razem ze swoimi katechetami, duszpasterzami, w łączności z kolegium biskupów i papieżem, gromadzą się w jednym miejscu, aby wspólnie wyznać wiarę w Jezusa Chrystusa.

Autorem, czyli pomysłodawcą tej idei, jest nasz papież Polak – Jan Paweł II, który również jako pierwszy gospodarz zgromadził młodzież z całego świata po raz pierwszy w Rzymie w 1985 roku.

Za datę ustanowienia Światowych Dni Młodzieży przyjmuje się dzień 20 grudnia 1985 roku. Wówczas Jan Paweł II podczas spotkania opłatkowego, wobec Kardynałów i Pracowników Kurii Rzymskiej, wyraził pragnienie, aby Światowe Dni Młodzieży odbywały się co roku w Niedzielę Palmową jako spotkanie diecezjalne, a co dwa lub trzy lata w wyznaczonym przez niego miejscu jako spotkanie międzynarodowe.

Światowe Dni Młodzieży w dzisiejszym rozumieniu, zostały poprzedzone dwoma spotkaniami z młodzieżą w 1984 i 1985 roku, które zostały zorganizowane z okazji Nadzwyczajnego Jubileuszu Odkupienia (1983-1984) i Międzynarodowego Roku Młodzieży (1985), jednak nie były to jeszcze Światowe Dni Młodzieży. To jednak one dały papieżowi impuls do podjęcia tej inicjatywy, która trwa do dnia dzisiejszego.

Przez trzydzieści lat młodzi ludzie wyznawali wiarę w Jezusa Chrystusa w różnych zakątkach świata, a mottem przewodnim każdego spotkania był odpowiedni fragment z Pisma świętego:
• 29-31 marca 1985 r. w Rzymie (Włochy) – Abyście umieli zdać sprawę z nadziei, która jest w was (1 P 3, 15);
• 11-12 kwietnia 1987 r. w Buenos Aires (Argentyna) – Myśmy poznali i uwierzyli miłości, jaką Bóg ma ku nam (1 J 4, 16);
• 15-20 sierpnia 1989 r. w Santiago de Compostela (Hiszpania) – Jam jest Drogą i Prawdą, i Życiem (J 14, 6);
• 10-15 sierpnia 1991 r. w Częstochowie (Polska) – Otrzymaliście Ducha przybrania za synów (Rz 8, 15);
• 10-15 sierpnia 1993 r. w Denver (USA) – Ja przyszedłem po to, aby (owce) miały życie i miały je w obfitości (J 10, 10);
• 10-15 stycznia 1995 r. w Manilii (Filipiny) – Jak Ojciec mnie posłał, tak i Ja was posyłam (J 20, 21);
• 19-24 sierpnia 1997 r. w Paryżu (Francja) – Nauczycielu, gdzie mieszkasz? Chodźcie, a zobaczycie (J 1, 38-39);
• 15-20 sierpnia 2000 r. w Rzymie (Włochy) – A słowo stało się Ciałem i zamieszkało wśród nas (J 1, 14);
• 23-28 lipca 2002 r. w Toronto (Kanada) – Wy jesteście solą dla ziemi… Wy jesteście światłem świata (Mt 5, 13-14);
• 16-21 sierpnia 2005 r. w Kolonii (Niemcy) – Przybyliśmy oddać Mu pokłon (Mt 2, 2);
• 15-20 lipca 2008 r. w Sydney (Australia) – Gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami (Dz 1, 8);
• 15-21 sierpnia 2011 r. w Madrycie (Hiszpania) – Zakorzenieni i zbudowani na Chrystusie, mocni w wierze (por. Kol 2, 7);
• 23-28 lipca 2013 r. w Rio de Janeiro (Brazylia) – Idźcie i nauczajcie wszystkie narody! (por. Mt 28,19);
• 26-31 lipca 2016 r. w Krakowie (Polska) – Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią (Mt 5, 7).

 

Hymn Światowych Dni Młodzieży
Na łamach naszego biuletynu parafialnego w ostatnim czasie publikowaliśmy informację na temat znaku rozpoznawczego Światowe Dni Młodzieży – LOGO ŚDM. W dzisiejszą niedzielę pragniemy zachęcić Was, Drodzy Parafianie, do podjęcia refleksji nad tekstem Hymnu XXXI ŚDM w Krakowie.

W utworze zatytułowanym Błogosławieni miłosierni słyszymy nawiązanie do tekstów biblijnych, zarówno ze Starego, jak i Nowego Testamentu. Refrenem utworu jest fragment Kazania na Górze, które zarówno jest hasłem przyszłorocznego spotkania młodych: Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią (Mt 5,7). W muzyce skomponowanej specjalnie do tego utworu można usłyszeć akcenty polskiej tradycji muzycznej w postaci wykorzystanych instrumentów: muzyk jazzowy gra na lirze korbowej, a góral z Podhala – dodaje góralski motyw skrzypcowy.

Błogosławieni miłosierni to już drugi hymn Światowych Dni Młodzieży polskiego autorstwa. Poprzedni utwór, Abba Ojcze, został napisany przez o. Jana Górę OP przed ŚDM w Częstochowie 1991 i do dziś cieszy się ogromną popularnością.

W miarę możliwości zachęcamy do wysłuchania utworu:

 

1. Wznoszę swe oczy ku górom, skąd
Przyjdzie mi pomoc;
Pomoc od Pana, wszak Bogiem On
Miłosiernym jest!

2. Kiedy zbłądzimy, sam szuka nas,
By w swe ramiona wziąć,
Rany uleczyć Krwią swoich ran,
Nowe życie tchnąć!

Błogosławieni miłosierni,
albowiem oni miłosierdzia dostąpią!

3. Gdyby nam Pan nie odpuścił win,
Któż ostać by się mógł?
Lecz On przebacza, przeto i my
Czyńmy jak nasz Bóg!

4. Pan Syna Krwią zmazał wszelki dług,
Syn z grobu żywy wstał;
„Panem jest Jezus” – mówi w nas Duch.
Niech to widzi świat!

Więc odrzuć lęk i wiernym bądź,
Swe troski w Panu złóż
I ufaj, bo zmartwychwstał i wciąż
Żyje Pan, Twój Bóg!

 

Jak rozpoznać Światowe Dni Młodzieży?
Jednym z charakterystycznych znaków Światowych Dni Młodzieży jest specjalnie przygotowany na to wydarzenie znak graficzny, czyli logo.

Logo przyszłorocznego spotkania młodych w Krakowie nawiązuje zarówno do symboliki chrześcijańskiej, jak również do miejsca, w którym będzie miało to wydarzenie.

Centralna część loga przedstawia krzyż, znak zwycięstwa Jezusa Chrystusa nad grzechem i śmiercią. W krzyżu umieszczony jest żółty punkt, który wskazuje na Kraków, jako miejsce spotkania młodzieży z całego świata. Z tego punktu wychodzą dwa promienie symbolizujące krew i wodę, które wpłynęły z przebitego boku Chrystusa, a które obecne są na dobrze nam znanym obrazie Jezu, ufam Tobie. Symbolika Iskry Bożego Miłosierdzia nawiązuje do całego życia i dzieła świętej Siostry Faustyny, jakże bardzo związanej z Krakowem. Całość kompozycji zawarta jest w konturach naszej Ojczyzny – Polski. Użyta kolorystyka jest natomiast nawiązaniem do barw herbu Krakowa.

sdm logo

Przedstawione logo silnie nawiązuje do tekstu biblijnego, który został wybrany jako hasło przewodnie spotkania młodych: Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią (Mt 5,7). Obok znaku graficznego cytat ten jest drugim najważniejszym znakiem rozpoznawczym tego wydarzenia.

Papież Franciszek na motto XXXI Światowego Dnia Młodzieży wybrał właśnie piąte z ośmiu błogosławieństw wypowiedzianych przez Jezusa Chrystusa. W ten sposób papież podkreślił, co stanowi serce nauczania naszego Pana. Jezus, w swoim pierwszym Kazaniu, zostawił nam osiem wskazówek – postaw, które przybliżają nas do Królestwa Niebieskiego i ostatecznie czynią prawdziwie szczęśliwymi.

Powiązanie miejsca spotkania młodzieży z Krakowem ma zaprowadzić młodych pielgrzymów do Iskry Miłosierdzia, która od czasu objawienia się Jezusa Miłosiernego świętej Siostrze Faustynie Kowalskiej, szczególnie promieniuje z krakowskich Łagiewnik na cały Kościół Powszechny i na cały świat. Kraków jest szeroko znanym na świecie miejscem nabożeństwa do Bożego Miłosierdzia. Młodzi ludzie, którzy przybędą do Polski, na pewno zechcą nawiedzić miejsce objawień, grób Apostołki Bożego Miłosierdzia – świętej Siostry Faustyny oraz sanktuarium, w którym dokonało się zawierzenie świata Bożemu Miłosierdziu. Uczynił to podczas swojej ostatniej pielgrzymki do Ojczyzny święty Jan Paweł II w 2002 roku.

 

Symbole Światowych Dni Młodzieży

Ikona Matki Bożej Salus Populi Romani
Obraz Matki Bożej Salus Populi Romani należy do najbardziej czczonych wizerunków Maryi we Włoszech. Przydomek „Wybawicielka Ludu Rzymskiego” sięga wydarzeń z końca VI wieku, kiedy mieszkańców Rzymu trawiła epidemia dżumy. W roku 590 papież Grzegorz Wielki niósł ten wizerunek Maryi w błagalnej procesji, prosząc o ocalenie miasta. Wówczas ujrzał na niebie anioła, chowającego karzący miecz, a wkrótce potem zaraza ustąpiła.

Dziś słynący łaskami obraz Matki Bożej znajduje się w bazylice Santa Maria Maggiore, dokąd rzymianie pielgrzymują w wielu intencjach. Także zwyczajem papieża Franciszka jest rozpoczynanie i kończenie podróży apostolskich „u Matki Bożej Większej”.

symbole sdm2016 ikona

fot. Justyna Liptak, gdansk.gosc.pl / Peregrynacja symboli ŚDM w Chwaszczynie

Po raz pierwszy na Światowych Dniach Młodzieży Matka Boża w tym wizerunku pojawiła się w roku 2000, kiedy kopię ikony umieszczono przy papieskim ołtarzu na Tor Vergata.

Trzy lata później, podczas dnia młodzieży w wymiarze diecezjalnym, papież zachęcał młodych by, przez Maryję, jeszcze bardziej zbliżali się do Jezusa. W Orędziu na Światowy Dzień Młodzieży 2003 wyjaśniał: „Maryja jest wam dana, by pomóc wam wejść w bardziej szczery i osobisty kontakt z Jezusem. Swoim przykładem, Maryja uczy was utkwienia spojrzenia miłości w Nim, który ukochał nas jako pierwszy.” To podczas tego spotkania papież powierzył młodym kopię ikony, by wraz z krzyżem wędrowała po świecie. W tym geście przekazał też młodzieży swój testament: zawołanie „Totus Tuus”, którego kolejne pokolenia młodzieży uczą się dziś właśnie u stóp Matki Bożej „od Światowych Dni Młodzieży”.

„Wiedzcie jednak, że w trudnych chwilach, których nie brakuje w życiu każdego człowieka, nie jesteśmy sami: tak jak Janowi u stóp Krzyża, tak i wam Jezus daje swoją Matkę, aby pocieszała was swoją czułością” (Jan Paweł II).

Światowym Dniom Młodzieży towarzyszą dwa Symbole – Krzyż Roku Świętego i ikona Matki Bożej Wybawicielki Ludu Rzymskiego (Salus Populi Romani). W czasie obchodów Światowych Dni Młodzieży są one obecne w miejscu Wydarzeń Centralnych. W okresie przygotowań pielgrzymują po kraju, który organizuje spotkanie młodych. Kolejnym pokoleniom młodych ludzi te Symbole wskazują prawdziwy „cel” Światowych Dni Młodzieży: coraz głębsze poznawanie Jezusa w Tajemnicy Odkupienia oraz zawierzenie swego życia opiece Matki Bożej.

 

Krzyż
Drewniany krzyż, nazywany dziś „Krzyżem Światowych Dni Młodzieży” został wykonany w 1983 roku z okazji rozpoczęcia Roku Świętego Jubileuszu Odkupienia (25.03.1983 – 22.04.1984). Podczas uroczystości otwarcia Roku Świętego młodzi ludzie wnieśli ten krzyż do bazyliki św. Piotra, gdzie pozostał przez cały czas trwania jubileuszu. Ustawiony przy konfesji św. Piotra towarzyszył kolejnym uroczystościom i grupom pielgrzymów, którzy przybywali do Watykanu. Wśród nich nie zabrakło też młodzieży: przedstawicieli ruchów i wspólnot, którzy wspólnie odpowiedzieli na zaproszenie Ojca Świętego.

To właśnie oni poprosili, by papież przekazał im krzyż po zakończeniu obchodów. Ojciec Święty spełnił ich prośbę i w Niedzielę Zmartwychwstania powierzył im Krzyż Roku Świętego, mówiąc: Droga młodzieży, na zakończenie Roku Świętego powierzam wam znak tego Roku Jubileuszowego: Krzyż Chrystusa! Nieście go na cały świat jako znak miłości Pana Jezusa do ludzkości i głoście wszystkim, że tylko w Chrystusie umarłym i zmartwychwstałym jest zbawienie i odkupienie (Jan Paweł II, Rzym, 22 kwietnia 1984 r.).

symbole sdm2016 krzyz

fot. Justyna Liptak, gdansk.gosc.pl / Peregrynacja symboli ŚDM w Chwaszczynie

To wydarzenie był nie tylko początkiem wędrówki krzyża po całym świecie, ale też zapowiedzią Światowych Dni Młodzieży: spotkania, podczas którego młodzi ludzie najpierw osobiście doświadczają Tajemnicy Odkupienia, a potem niosą ją w świat swoim rówieśnikom, rodzinom i rodakom. Właśnie dlatego pierwsze Światowe Dni Młodzieży (a do dziś dni młodzieży w wymiarze diecezjalnym) odbywają się w Niedzielę Palmową – na progu Świąt Paschalnych.

Na początku młodzi zabrali krzyż… do siebie – czyli do Centrum San Lorenzo, domu młodzieży założonego przez św. Jana Pawła II w Watykanie. Tam krzyż zamieszkał na stałe i stamtąd – niesiony przez młodych ludzi – wyruszał w kolejne podróże. Najpierw na Dni Katolików do Niemiec (1984), a potem do kolejnych krajów europejskich. Gdy w 1987 roku w Buenos Aires odbył się II Światowy Dzień Młodzieży (a pierwszy poza Włochami), krzyż po raz pierwszy przewieziono poza Europę, dając początek jego pielgrzymce po całym świecie.

Do dziś krzyż był już obecny na wszystkich kontynentach, także w krajach doświadczanych wojnami i konfliktami. Młodzi niosą go zarówno do sanktuariów i miejsc wydarzeń religijnych, jak też tam, gdzie na co dzień potrzeba świadectwa wiary. Przy nim modlono się w miejscu zamachów na World Trade Center w Nowym Jorku i w Rwandzie borykającej się ze skutkami krwawej wojny domowej. Odwiedził siedzibę ONZ, ale też niewielkie szkoły, szpitale i więzienia.

symbole sdm2016

fot. Justyna Liptak, gdansk.gosc.pl / Peregrynacja symboli ŚDM w Chwaszczynie

Od 14.04.2014 roku krzyż wraz z ikoną Maryi pielgrzymuje po polskich diecezjach, przygotowując Polskę na Światowe Dni Młodzieży.

 

Patroni Światowych Dni Młodzieży
Święta Faustyna i Jan Paweł II są patronami Światowych Dni Młodzież w Krakowie. Kiedy latem 1938 roku 18-letni Karol Wojtyła przyjechał do Krakowa, by rozpocząć studia na Uniwersytecie Jagiellońskim, 33-letnia siostra Faustyna mieszkała w krakowskim klasztorze. Zmarła 5 października, kiedy Karol rozpoczynał pierwszy semestr studiów na Wydziale Polonistyki. Nigdy się nie spotkali, ale Boża Opatrzność w szczególny sposób związała ze sobą ich losy: to właśnie Jan Paweł II kanonizował siostrę Faustynę i ustanowił w całym Kościele święto Bożego Miłosierdzia.

jan pawel ii

Tych dwoje krakowskich świętych – apostołów Bożego Miłosierdzia – patronuje ŚDM w 2016 roku. Ich życie jest dla nas przykładem głębokiej ufności w Boże miłosierdzie, wyrażonej w słowach: Jezu, ufam Tobie.

Warto, aby każdy z nas wiedział, coś więcej o patronach ŚDM, dlatego zatrzymajmy się dłuższą chwilę nad osobą świętej Faustyny. Helena Kowalska – zwyczajna dziewczyna z bardzo typowym polskim nazwiskiem. Czy jednak można o człowieku powiedzieć, że jest „zwyczajny”? A może tylko my tak klasyfikujemy innych? Helena, wcale nie zamierzając niczego nikomu udowadniać, pokazała światu, jak wielki potencjał kryje się w „zwyczajnych” ludziach. Od nich zależy, czy go wykorzystają.

Piegowata, z pięknymi blond-rudawymi włosami, średniego wzrostu, bardzo radosna dziewczyna. Mając 16 lat, wyjechała z rodzinnej wioski do miasta, gdzie podjęła pracę jako pomoc domowa. Prosiła rodziców, by pozwolili jej wstąpić do klasztoru, ale za każdym razem spotykała się z ich odmową. Dopiero po niezwykłym wydarzeniu na hucznym przyjęciu, kiedy po raz pierwszy zobaczyła Jezusa, zdecydowanie postanowiła iść za głosem serca.

Faustyna – takie imię otrzymała w Zgromadzeniu Matki Bożej Miłosierdzia, do którego wstąpiła mając 20 lat. Zapewne nie wiedziała, że imię to oznacza „szczęśliwa” (łac. faustus). Tak zapamiętały ją siostry: radosną, uśmiechniętą, jakby ze wszystkimi chciała podzielić się swoim szczęściem. Kto by przypuszczał, że można być szczęśliwym i uśmiechniętym także cierpiąc!? A jednak… Jezus przez bolesne duchowe doświadczenia przygotowywał ją do wielkiej misji, którą miała podjąć w bardzo młodym wieku. Musiała więc najpierw poznać miłosierną miłość Boga, nauczyć się ufać Mu również w trudnych sytuacjach i ukształtować swoje życie w duchu miłosierdzia wobec ludzi, także tych, od których natura ucieka. Tak uformowana mogła przekonująco głosić Miłosierdzie Boże. Aby dobrze wypełnić powierzoną jej misję, siostra Faustyna otrzymała także niezwykłe dary: mogła widzieć Jezusa i z Nim rozmawiać, uczestniczyć w wydarzeniach z Jego życia, zajrzeć poza wymiar doczesnego świata – widzieć rzeczywistość nieba, ale i piekła. To zaledwie początek długiej listy wyjątkowych darów. O dalszym życiu siostry Faustyny i jej misji, dowiemy się już za tydzień.

faustyna

Kontynuując zeszłotygodniowe spotkanie ze świętą siostrą Faustyną, warto podkreślić, że Pan Jezus powierzył tej prostej siostrze zakonnej niesamowitą misję. Sam Chrystus powiedział do siostry Faustyny: Wysyłam ciebie do całej ludzkości z Moim miłosierdziem (Dz. 1587). Zlecił jej zadanie przypomnienia i głoszenia światu prawdy o Jego miłosiernej miłości: życiem, czynem, słowem i modlitwą. Słowa Jezusa, które zapisywała w swoim dzienniku, miały stać się światłem i pocieszeniem dla wielu przyszłych pokoleń, mających odkryć oblicze Boga jako miłującego Ojca. Wizualnym znakiem tego orędzia stał się obraz z podpisem: Jezu, ufam Tobie. Tę niezwykłą misję głoszenia orędzia Miłosierdzia Jezus zlecił siostrze zakonnej, która w klasztorze pracowała w kuchni, w ogrodzie, przy furcie klasztornej… Ona wiedziała, że to zadanie nieskończenie ją przerasta. Na szczęście wiedziała także, że Ten, który ją o to prosi, jest zawsze blisko, że nie zostawia jej samej i bardzo ją kocha. Ufała więc, że ją poprowadzi i niemożliwe stanie się możliwym w takim czasie i w takiej formie, jaką On uzna za najlepszą. Kiedyś usłyszała od Niego: Takich dusz jak twoja szukam i pragnę, ale mało ich jest; twoja wielka ufność ku mnie, zniewala mnie do ustawicznego udzielania ci łask. Masz wielkie i niepojęte prawa do mojego serca, boś córką pełnej ufności (Dz. 718).

Siostra Faustyna przeszła do wieczności w Krakowie, mając zaledwie 33 lata, szczęśliwa…

Święta Faustyna, to ta, którą świat poznał jako apostołkę Bożego miłosierdzia, autorkę bestselleru przetłumaczonego na ponad 30 języków, zatytułowanego po prostu: Dzienniczek. Aby stać się najbardziej poczytną polską pisarką wystarczyło jej zdobyć podstawową wiedzę o pisaniu i czytaniu oraz, co trudniejsze, całkowicie zaufać Bogu. Kontynuatorem jej misji stał się papież Jan Paweł II. 30 kwietnia 2000 roku nie tylko zaliczył ją do grona świętych, ale też spełnił pragnienie Jezusa, wprowadzając w całym Kościele święto Bożego Miłosierdzia. Powiedział wtedy: „Doznaję dziś naprawdę wielkiej radości, ukazując całemu Kościołowi jako dar Boży dla naszych czasów życie i świadectwo Siostry Faustyny Kowalskiej. (…) Poprzez tę kanonizację pragnę dziś przekazać orędzie Miłosierdzia nowemu tysiącleciu. Przekazuję je wszystkim ludziom, aby uczyli się coraz pełniej poznawać prawdziwe oblicze Boga i prawdziwe oblicze człowieka”.

 

opracowanie: ks. Łukasz Szymanowski

 

Skomentuj

Użytkownicy serwisu publikują swoje komentarze wyłącznie na własną odpowiedzialność. Portal Chwaszczyno.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść umieszczoną na łamach serwisu przez użytkowników. Drogi czytelniku szanuj innych opinie. Bądź odpowiedzialny za własne słowa.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

two × 4 =

Ta strona korzysta z ciasteczek aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie.